Lieve jij
Tweeëndertig jaar geleden werd ik geboren als oudste dochter in ons gezin. Langs beide kanten ook de oudste kleindochter. Ik deed wat er van me verwacht werd, en vaak nog een beetje meer. Op de vraag “Wat wil je later worden?” antwoordde ik steevast: mama en juf. Dat leken mij logische keuzes. Maar diep vanbinnen zat er ook een meisje dat vooral voelde hoe graag ze wilde zorgen, dragen, nabij zijn. Lang voordat ik zelf mama werd, zat dat al in mij. Zorgen voor mijn poppen, voor mijn kleine zus, voor mijn nichtjes… en later voor de kinderen in mijn klas.
Écht mama werd ik acht jaar geleden, toen twee lijntjes verschenen op een zwangerschapstest. Van een kindje dat jammer genoeg niet bleef – maar mij wel mama maakte. Met één kindje in mijn hart, en twee meisjes bij mij, reis ik door het moederschap. Dat was er voor mij eentje van hoge pieken en diepe dalen. Van aardverschuivingen en spiegels. Van mezelf verliezen en opnieuw vinden. En dat klinkt misschien zwaar, maar ik noem het liever transformerend. Want niets heeft mij zo gevormd als het moederschap. Het bracht me dichter bij wie ik ben, en bij wat ik te doen heb in deze wereld.
Mijn pad daarnaartoe begon als fotograaf. Ik legde gezinnen vast, het gewone leven, de kleine momenten die later zo kostbaar blijken te zijn. Af en toe mocht ik ook binnenstappen in de zachte bubbel van de kraamtijd, bij gezinnen die net geboren waren. Tot er een moment kwam dat alles veranderde: de eerste geboorte die ik mocht fotograferen. Dat ik nog nooit zoiets krachtigs had mogen meemaken, was een understatement. Ik mocht getuige zijn van een nieuw begin. Van een vrouw die moeder werd. Van een kind dat ter wereld kwam. Van een gezin dat gevormd werd. Tijdens die geboorte, in één blik tussen mij en de bevallende mama, gebeurde er iets. Een klein vonkje, dat al snel ging branden als een wild vuur. Ik wilde niet alleen verhalen vastleggen – ik wilde er ook aan kunnen bijdragen.
Sindsdien begeleid ik vrouwen en hun partners als doula, in een periode die tegelijk kwetsbaar, intens en transformerend is. Ik geloof dat elke vrouw het verdient om zich gezien, gehoord en gedragen te voelen tijdens haar zwangerschap, geboorte en daarna. Iemand naast zich te hebben die bewaakt wat voor haar belangrijk is. Die rust brengt wanneer het stormt, en die zacht aanwezig blijft wanneer woorden niet meer nodig zijn. Met aandacht, vertrouwen en openheid. Zodat jij je kan overgeven aan het moment waarop nieuw leven begint – en jij in gedragenheid (opnieuw) geboren wordt als moeder. Terwijl iemand zacht naast je zit die zegt (zelfs zonder woorden): “je hoeft dit niet alleen te doen.”
Als jij dit voelt resoneren, dan hoor ik graag jouw verhaal tijdens een vrijblijvend kennismakingsgesprek. Ik begeleid jullie graag als doula en/of geboortefotograaf in de regio rondom Tongeren-Borgloon, en in overleg ook wat verder weg.
Liefs
Sanne